روزگار یا آدما
نمی دانم چرا آدما زود فطرت پاکشون را از دست می دهند سایه ی وحشت و غم را برای دیگران رقم می زنند
نمی بخشم کسی را که غم ررا به دلم راه داد
نمی بخشم کسی را که با تمام وجودش زخم بر وجودم کاشت تا من با اشکهایم بسوزم
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 13:19 توسط ساغر
|
صدای نوشته هایم شاید بارانی است