زندگی را رود می سازم ،

تا غبار لحظه ها ی بی رمق، رنگ سرابش نکنند

 فاصله ها را  می شویم تا مسموم نومیدی نشوند

همه را  باچشم باران می بینم

تا سرنوشت نیلوفر  را بر سنگ ننویسند

پرتره ی غزالم را به نگاه خاموشت  رنگ می زنم

 تا در هامون غزلواره هایت بدود